ศรัทธา

posted on 22 Apr 2012 21:49 by bluezy in EVERYDAY directory Fiction, Knowledge, Diary

แด่... ผู้ชายที่ทำให้ฉันรู้จักกับทั้งคำว่ารักและคำว่าศรัทธา 

 

 

1 

 

ครั้งหนึ่งฉันเคยพิมพ์บทความไม่สั้นไม่ยาวนักเพื่อที่จะส่งลงหนังสือเล่มหนึ่ง

ฉันตั้งคำถามว่า... มันจะเป็นไปได้ไหม ที่เราจะรักใครสักคนโดยที่เราไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้า พูดคุย หรือสบสายตาในเวลาที่เขามีชีวิตเลย

 

ฟังดูเป็นนิยาย... ฟังดูไม่น่าจะเป็นไปได้

แต่ ณ เวลาที่ฉันพิมพ์บทความนั้น... มันเป็นไปแล้ว

 

เสียงสวดพระอภิธรรมดังจากพระสี่รูปที่นั่งอยู่ด้านหน้า กลิ่นควันธูปควันเทียนลอยคละคลุ้ง

ฉันก้มหน้าลงเกือบชิดกับมือที่ประนมไว้... ความรู้สึกใจหายถาโถมเข้ามาอย่างไม่รู้ตัว

เสียงพระยังคงสวดต่อไป... และอีกหนึ่งคำถามก็ดังขึ้นมาในใจของฉัน

 

มันจะเป็นไปได้ไหม ที่เราจะทั้งรักและศรัทธาใครสักคนโดยที่เราไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้า พูดคุย หรือสบสายตาในเวลาที่เขามีชีวิตเลย

 

ไม่ว่าจะฟังดูเหลือเชื่อยังไง

แต่เรื่องราวเหล่านี้ก็เกิดขึ้นในเวลาเกือบหนึ่งปีที่ผ่านมา

 

 

2 


สำหรับชีวิตการเป็นนักเรียนแพทย์นั้น... ฉันเชื่อว่าทุกคนต้องเคยได้รับคำถามเรื่อง ‘อาจารย์ใหญ่’

 

‘ผ่าศพไปแล้วหรือยัง?’

‘น่ากลัวรึเปล่า?’

‘เรียนนานแค่ไหน?’

 

ถ้าให้นับจริงๆ แล้วฉันคงได้รับคำถามนี้ไม่ต่ำกว่าสิบรอบได้แล้ว

แต่เกือบทุกครั้งที่ฉันส่งยิ้มและตอบกลับไปว่าการผ่าอาจารย์ใหญ่ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด คนฟังมักจะทำหน้าสยดสยอง ไม่เชื่อในคำตอบเหล่านั้น

 

เวลานี้ฉันแค่อยากจะยืนยันว่า... คำตอบเหล่านั้นเป็นความจริง

 

ฉันจำได้ว่าน่าจะมีเพียงครั้งเดียวที่ฉันรู้สึกหวาดกลัวอาจารย์ใหญ่ คือวันแรกที่ต้องเริ่มต้นผ่าเพื่อเรียนวิชามหากายวิภาคศาสตร์ ทั้งทีปกติแล้วไม่ใช่คนขี้กลัวอะไร แต่ก็รู้สึกหวั่นกับการลงมีดครั้งแรก

 

แต่หลังจากนั้นมาฉันเองก็ไม่เคยรู้สึกแบบนั้นอีกเลย

(แต่อาจจะมีบ้างในช่วงสอบที่หวาดกลัวด้วยคนละเหตุผลกับครั้งแรก)

 

อาจจะเป็นเพราะว่าฉันต้องอยู่กับอาจารย์ใหญ่แทบจะทุกวันในชีวิตการเป็นนิสิตปีสองเทอมหนึ่ง พูดคุยบทเรียนกับท่านผ่านร่างกายที่ไร้ลมหายใจแล้ว

 

เทอมนั้นทั้งเทอมฉันอยู่กับอาจารย์ใหญ่มากกว่าใครทั้งหมด

ท่านไม่ได้น่ากลัวเหมือนที่ใครคิดกัน

และเวลาที่มากพอนั้น... อดทำให้ฉันคิดไม่ได้ว่าท่านเปรียบเสมือน ‘พ่อ’ อีกคนหนึ่งของฉัน

 

 

3 

 

อันที่จริงแล้วฉันคงต้องขอสารภาพตามตรงว่าฉันเองก็ไม่ได้ตั้งใจเรียนสักเท่าไหร่ บางทีก็รู้สึกผิดไม่ได้ที่ไม่ได้ตั้งใจเรียนให้สมกับที่อาจารย์ใหญ่ได้อุทิศร่างกายมาเพื่อให้ศึกษา

 

และการเดินทางไปพบคุณป้า... ซึ่งเป็นน้องสาวของท่านอาจารย์ใหญ่ยิ่งตอกย้ำความคิดนั้นของฉันไปอีก

คุณป้าหารูปถ่ายเก่าๆ ก่อนที่อาจารย์ใหญ่จะเข้าโรงพยาบาลให้ฉันดู เล่าเรื่องราวของท่าน และพูดบอกกับฉันและเพื่อนๆ ไว้ว่า... อาจารย์ใหญ่ท่าเชื่อว่าพวกเราจะตั้งใจเรียน เติบโตไปเป็นหมอที่ดีในอนาคต ท่านจะเอาใจช่วย

 

นั่นเป็นความคิดเดียวของอาจารย์ใหญ่ที่ฉันได้รับรู้

... แม้ว่ามันจะไม่ได้ออกจากปากของท่าน

แต่ก็ทำให้นักเรียนแพทย์คนหนึ่งซึ่งตั้งใจเรียนบ้างไม่ตั้งใจเรียนบ้างเกิด ‘ศรัทธา’ ขึ้นมาใหม่เพื่อจะตั้งใจเรียน

 

ฉันไม่อยากให้ความตั้งใจของท่านสูญเปล่า

หนึ่งร่างที่ท่านอุทิศมาให้พวกเราได้ศึกษา... จะต้องทำให้ฉันได้ช่วยเหลือชีวิตคนอีกมากมายในอนาคต

 

 

4 

 

ฉันยังตอบตัวเองไม่ถูกว่ารู้สึกอย่างไรหลังจากจบพิธีสวดพระอภิธรรมเมื่อวานนี้

และเลยมายังพิธีพระราชทานเพลิงศพในวันนี้

 

ใจหาย 

เสียใจ 

ดีใจ 

 

ทุกอย่างล้วนแล้วแต่ปนเปไปหมด

แต่ที่ฉันรู้ก็คือว่า... แม้ฉันไม่เคยเห็นหน้าของท่านอาจารย์ใหญ่ตัวจริง ไม่เคยได้ยินเสียง ไม่เคยได้พูดคุย แต่ความรักของท่าน ความหวังดีก็ถูกส่งผ่านมายังฉันให้เกิดความรักและความศรัทธาที่จะเติบต่อไปในอนาคต

 

ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างนะคะอาจารย์

หลับให้สบาย... อย่ากังวลอีกเลย

ความหวังของอาจารย์ที่ฝากไว้... หนูจะตั้งใจทำให้ดีที่สุด

เผื่อว่าถ้าอาจารย์มองลงมาจากบนฟ้า จะได้ไม่ผิดหวัง

 

หนูรักอาจารย์ค่ะ

Comment

Comment:

Tweet

Hot!

#20 By Takoyahoya on 2012-05-18 13:55

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

ชอบที่น้องเขียนมาก รู้สึกซึ้งไปด้วยเลยค่ะ

สู้ต่อไปนะคะ แม้ว่ามันจะหนักจะเหนื่อยยังไง เป็นกำลังใจให้ค่ะ ^^

#19 By alone88 on 2012-05-01 02:22

Hot!

#18 By kae on 2012-04-28 18:03

เข้าใจความรู้สึก..
เพราะตอนนี้อาจารย์ผมก็มีคนนึงที่ดูเหมือนอยู่ได้อีกไม่นาน

ด้วยโรคต่างๆ


น่าเศร้าจริงๆ

Hot! Hot!

#17 By อิสระรำพัน on 2012-04-26 04:26

Let 's Go
ลุยๆๆ

#16 By ของขวัญ on 2012-04-25 00:40

อึ้ง!!

ภาษาดี

เนื้อหาเยี่ยม

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#15 By [[E-นู๋นุ่น]] on 2012-04-24 21:28

ท่านเหนื่อยมามากแล้วครับ

ขอบคุณมากครับ

หลับให้สบายฮะ

(:

#14 By 9'Ped on 2012-04-24 17:59

ตั้งใจต่อไปนะ

Hot! Hot! Hot!

#13 By LittleDevil on 2012-04-24 15:56


ตอนตายไปอลิซกะเต้าฮวยจะตั้งใจเป็นอาจารย์(ใหญ่)ที่ดีนะ
สู้ๆนะ เพื่อประชาชนอีกเป็นล้านคนที่รอคุณหมออยู่ big smile
Hot! Hot! Hot! Hot!
ตั้งใจเรียน เพื่อความตั้งใจของอาจารย์ใหญ่ครับconfused smile

#11 By calm space on 2012-04-23 23:35

ซึ้ง .. สุดๆ
รู้สึกได้ถึงความเสียสละและความงามของอาจารย์ใหญ่
อินกับเรื่องที่เพิ่งอ่านไปเมื่อกี้มาก
Hot! Hot! Hot! Hot!

#10 By แก่งคอย on 2012-04-23 21:29

สู้ ๆ คะ ว่าที่คุณหมอ Hot! Hot! Hot!

#9 By ยี่หวา YI-WA on 2012-04-23 21:27

นี่คือความตั้งใจของคนเป็นอาจารย์ใหญ่สินะ
ซึ้งอ่ะ
Hot! Hot! Hot!

#8 By ชิซะ on 2012-04-23 11:39

Hot! Hot! Hot! Hot!

ตั้งใจเป็นเป็นคุณหมอที่ดีนะคะbig smile big smile

#7 By YiM-YiiM on 2012-04-23 11:10

Hot! Hot! Hot!

เราเชื่อว่าอาจารย์ใหญ่จะมีความสุข

เราเชื่อว่าเธอจะเป็นหมอที่ดี : ))

#6 By ' I'm E29AZA ' on 2012-04-23 08:40

จึกๆ เลยค่ะ แม้จะไม่ได้เรียนแพทย์ แต่ก็รู้สึกอินกับบทความนี้

อ่านบทความนี้นี้จบ ทำให้อยากกลับไปดูกบนอกกะลาย้อนหลัง จำชื่อตอนไม่ได้แล้วค่ะ แต่เกี่ยวกับชีวิตของนักศึกษาแพทย์กับอาจารย์ใหญ่นี่แหละ

ว่าแต่ "น่ากลัวรึเปล่าคะ??"


สู้ๆนะคะ ว่าที่คุณหมอ

#5 By จับฉ่าย on 2012-04-22 22:42

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

อ่านไป ซึ้งไปT^T

เป็นความผูกพันธ์อย่างหนึ่ง ถึงจะไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์กันทางวาจา แต่เราสื่อกันได้ทางใจ ถึงแม้เข้าจะไม่อยู่แล้วก็ตาม

#4 By Ko-i.Kay on 2012-04-22 22:33

ขอยกย่องเชิดชูอาจารย์ใหญ่ด้วยคนครับ แม้ว่าจะไม่ได้เรียนทางสายแพทย์แต่ก็คิดว่า ท่านคือครูผู้ยิ่งใหญ่ เป็นผู้ควรแก่การเคารพ ยกย่องในคุณงามความดี
ตั้งใจเรียน เป็นคุณหมอที่ดีนะจ๊ะ
สอง ฮ่าๆๆ
Hot! Hot! Hot!

#2 By Nirankas on 2012-04-22 22:27

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

ซึ้งมากครับ..

นั่นเป็นการเสียสละที่ยิ่งใหญ่และได้บุญมากครับ..

มันงดงามในใจจริงๆ confused smile