BluEzY~

 ก่อนจะอ่านอยากให้อ่านเพลงท่อนนี้

(ตัดมาจากเพลง Cinderella ของ Tata Young)

*I don't wanna be like Cinderella
Sittin' in a dark old dusty cellar
Waiting for somebody, to come and set me free
I don't wanna be like Snow White waiting
For a handsome prince to come and save me
On a horse of white, unless we're riding side by side
Don't want to depend on no-one else
I'd rather rescue myself

สาเหตุของเรื่องนี้คือเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาได้ไปงาน Homecoming ของห้องมา

ปกติแล้วเราไม่เคยจะใส่ใจอยู่แล้วแหละว่าจะต้องแต่งหน้า ทาแป้งอะไรไป เพราะเรารู้สึกเหนื่อยหน่ายที่ต้องมานั่งรอให้ใครมาจัดการชัดตัวเอง

แต่วันนั้นพี่สาวจัดการแต่งหน้าให้ แล้วเราก็ใส่คอนแทคเลนส์แทนที่จะเป็นแว่น ใส่ส้นสูง (สารภาพว่าเดินแล้วหน้าจะคว่ำ ฮ่าๆ)

ถามว่ามันออกมาแล้วโอเครึเปล่า? เราตอบได้ว่ามันดูดีมากเกินไปด้วยซ้ำ เพียงแต่ว่าสิ่งที่ตาเราเห็นตอนส่องกระจกก่อนออกจากบ้านไปยังงาน มันไม่ใช่ตัวเราเลยสักนิด

ไปถึงงาน เพื่อนๆ (และพี่ๆ) ก็แปลกใจกับความเปลี่ยนแปลงนี้อยู่มากเหมือนกัน

แต่คำที่สะดุดหูเราที่สุดคือคำพูดของเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งที่ล้อเราว่าเป็น "นังซิน" ที่แปลงโฉมชั่วคราว ตอนนั้นเราก็ทำได้แค่หัวเราะแล้วก็บ่นๆ กลับใส่มันไป

และเรายืนยันเป็นอย่างดีด้วยว่า เราคงจะเป็นนังซินไม่ได้ เพราะว่าสำหรับซินเดอเรลลาแล้ว การไปงานครั้งนั้นได้เปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาล แต่สำหรับไม่ใช่

วันจันทร์มาโรงเรียน เราก็ยังเป็นคนเดิม รวบผมขึ้นไปหมด (เราพยายามจะตัดหน้าม้าแล้ว ทนความรำคาญตัวเองไม่ไหวค่ะ) ใส่แว่นตาและใส่ชุดนักเรียนแบบที่ใครเห็นก็ถาม (ว่าจะกระโปรงยาวไปเพื่อใคร?)

นั่นแหละตัวตนที่แท้จริงของเรา

เราเองก็อยากสวย อยากน่ารักนะ แต่ถ้าต้องแลกกับความเป็นตัวเองที่หายไป...

แน่นอนว่าเราเลือกจะเป็นตัวเองดีกว่า

ปล. อีกหนึ่งคำถามที่เพื่อนๆ สมัยมัธยมชอบถามคือ เมื่อไหร่จะพัฒนา? เมื่อไหร่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง? เราสามารถตอบมันได้แล้วแหละ ว่าถึงจะไม่สวยยังไง แต่เราก็ดีใจนะที่เราได้เป็นตัวเอง ไม่ต้องวิ่งตามใครๆ เดินไปเรื่อยๆ เหนื่อยก็พักอย่างนี้ดีกว่าเนอะ ^^

ปล.2 วันนี้มีเพื่อนมาถามว่าตอนม.3 เราเคยได้เรียนพิเศษที่หนึ่งมั้ย? เราก็ตอบว่าใช่ไป เขาบอกว่าเขาจำเราได้ แถมจำได้อีกว่าเราจบม.3 มาจากโรงเรียนอะไร เพื่อนอีกคนก็เลยแซวๆ ว่า เรานี่เป็นอกาลิโก (แปลได้ว่า ไม่เปลี่ยนแปลงตามกาลเวลา) โอ้... ชีวิต!